MET DE OREN VAN NU: 1977
In dit artikel:
In deze diepgaande terugblik op het Eurovisie Songfestival van 1977 belichten drie kenners hun persoonlijke top drie inzendingen, waarbij zij hun eigenzinnige interpretaties en herinneringen delen. Redactielid Edward van de Vendel prijst Oostenrijk om haar ironische en politieke lied ‘Boom boom boomerang’ van de band Schmetterlinge, dat de commerciële muziekindustrie en het festival zelf op de hak neemt, ondanks dat het voorlaatste werd. Op de tweede plaats staat het Franse lied ‘L’oiseau et l’enfant’, geroemd om de verfijnde poëtische tekst die liefde en hoop thematiseert, prachtig uitgevoerd door Marie Myriam. Edvard’s nummer één is Ierland, met de vrolijke en lichte inzending van de Swarbriggs-broers, die volgens hem door de aanstekelijke eenvoud en frisheid het festival perfect opende.
Redactielid Lars Koning kiest Luxemburg als derde, waar Anne-Marie Besse met een zwoel, funkachtig lied over ‘Frère Jacques’ pater zingt, opvallend creatief maar destijds waarschijnlijk te gewaagd voor het jurypubliek. Op de tweede plek prijst hij Finland’s ‘Lapponia’ vanwege de mysterieuze, betoverende sfeer en vocalen van Monica Aspelund, die de noordelijke natuur bezingt en het publiek op een muzikale reis meeneemt. Net als Edward is ook Lars lovend over Frankrijk dat hij op de eerste plaats zet vanwege het ontroerende, liefdevolle thema en de stralende performance van Marie Myriam.
Gast-expert Hijlco Span, ervaren Eurovisiekenner en presentator van het radioprogramma Volgspot, plaatst het Verenigd Koninkrijk op drie vanwege het charmante en typisch Britse ‘Rock Bottom’ met dirigent Ronnie Hazlehurst die met bolhoed en wandelstok het orkest leidt. Hij prijst Finland ook voor ‘Lapponia’ wegens de stijlvolle en expressieve vertolking van Monica Aspelund. Zijn favoriet en nummer één is echter Nederland met ‘De mallemolen’, in zijn ogen een persoonlijk en melancholisch lied gezongen door Heddy Lester, die met haar performatieve en aangrijpende interpretatie diepe indruk maakte. Hijlco deelt herinneringen aan een persoonlijk interview met Lester en benadrukt haar grote invloed op zijn loopbaan.
Deze drie perspectieven illustreren hoe het festival van 1977 doorspekt is met uiteenlopende stijlen: van politiek-cabaret en poëzie tot sfeervolle folklore en theatrale vertolkingen. De inzendingen roepen nog steeds bij de liefhebbers warmte, nostalgie en artistieke waardering op, waarbij Frankrijk en Finland consequent hoog scoren en ook politieke en persoonlijke verhalen een rol spelen. Het artikel toont daarmee hoe Eurovisie niet alleen een liedjesfestijn was, maar ook een culturele spiegel en bron van inspiratie voor velen.