Nederland boycot het Eurovisie Songfestival, maar de Nederlandse fan niet
In dit artikel:
In Wenen verzamelen Nederlandse fans ondanks de afwezigheid van een Nederlandse inzending toch rond het Eurovisie Songfestival. Hoewel de Nederlandse tv-kijkcijfers deze week laag waren — de eerste halve finale trok dinsdag 541.000 kijkers, ongeveer de helft van eerdere edities zonder Nederland — blijkt uit de verkoopcijfers van de organisatie dat van de 95.000 verkochte tickets Nederland in de top tien van kopende landen staat.
NU.nl vroeg bezoekers waarom ze alsnog zijn gekomen. Veel respondenten noemen dezelfde redenen: liefde voor het evenement, de feestelijke sfeer in de stad, het sociale aspect en het ontmoeten van internationale fans. Voor sommigen speelt ook het jubileum mee: dit jaar wordt het 70-jarig bestaan van het Songfestival gevierd, een unieke gelegenheid om het live mee te maken.
Drie uiteenlopende voorbeelden uit de reacties illustreren de dubbele gevoelens. René Snel, routinier en liefhebber die het festival "de Olympische Spelen van muziek en performance" noemt, steunt de Nederlandse boycot maar besloot toch naar Wenen te gaan. Hij kiest bewust voor aanwezigheid maar draagt tijdens de shows een poloshirt met de tekst 'niet in mijn naam' — in de kleuren van de Palestijnse vlag — als stil protest en als steunbetuiging aan de Oxfam Novib-campagne tegen geweld in Gaza en Libanon. Snel zegt de keuze respectvol te willen uitdragen in plaats van door boe-geroep of weglopen.
Frank Otten werkt als vrijwilliger achter de schermen sinds 2011 en is dit jaar opnieuw actief als delegatieteamleider. Hij erkent het politieke debat rond het festival, maar laat dat niet domineren: zijn betrokkenheid komt voort uit passie en contacten met andere delegaties. Azael Antonio Ortega Jaen benadrukt dat het besluit van Nederland al sinds december bekend was en dat hij vooral naar Wenen komt voor de sfeer, de vlaggen en de saamhorigheid.
Samengevat: politiek ongenoegen en een Nederlandse boycot temperen de thuiskijkcijfers, maar voor veel Nederlanders blijft het Songfestival een sociale en muzikale belevenis die de moeite waard is om live bij te wonen — soms gecombineerd met een persoonlijk of stil politiek statement.