There must be another way - Eurovisie 2025

In dit artikel:

Eurostory viert dit jaar het tiende jubileum van hun site, maar koos ervoor nauwelijks aandacht te besteden aan de huidige editie van het Eurovisie Songfestival, behalve op de festivalpagina. De reden ligt vooral bij de deelname van Israël, een land dat momenteel verwikkeld is in een gewelddadig conflict met ernstige mensenrechtenschendingen, waaronder beschuldigingen van genocide door de Verenigde Naties. Hoewel de Israëlische zangeres Yuval Raphael persoonlijk dapper is en een aanslag heeft overleefd, roept haar deelname op het festival ethische vragen op vanwege de bredere context van het door haar land gevoerde beleid.

Daarnaast kritiseert Eurostory de Europese omroepunie (EBU) omdat zij regenboogvlaggen als ‘politieke uitingen’ bestempelt, wat paradoxaal is gezien de recente overwinning van een artiest die non-binair is. Volgens de redactie faalt het festival daardoor in zijn oorspronkelijke missie uit 1956, waarin het juist verenigend en vredestichtend moest zijn. In plaats daarvan lijkt commercie en politieke belangen te overheersen, terwijl juist in deze tijd van geopolitieke spanningen en de noodzaak tot Europese eensgezindheid het Songfestival een belangrijke symbolische rol zou kunnen spelen.

Eurostory verwijst naar het voorbeeld van de Hebreeuwse zangeres Noa en de Palestijnse zangeres Mira Awad, die in 2009 gezamenlijk optraden als een symbool van hoop en samenleven. Noa pleitte onlangs nog voor wederzijds begrip en vrede, een boodschap die ook Eurostory onderschrijft en die richting zou kunnen geven aan een toekomstig, beter Eurovisie Songfestival: “There must be another way.” De redactie stelt daarmee impliciet dat het huidige beleid en de keuzes rondom het festival heroverwogen moeten worden om recht te doen aan de idealen van eenheid en vrede.